Rolluiken

Vrijdagavond half acht.

De lucht hangt zwaar in de straten. Mijn benen zijn moe. Het zweet loopt in straaltjes langs mijn rug en de haren bij mijn haargrens zitten tegen mijn slapen geplakt.

De voordeur van mevrouw Beers staat open. Ze heeft een paraplubak tegen de deur gezet zodat deze niet dichtwaait.

Ik druk op de bel om mijn aanwezigheid aan te kondigen en loop direct door, de woonkamer in.

Mevrouw Beers zit in haar stoel. Ze heeft geen T-shirt aan en geen BH. Ze zit in haar witte, katoenen hemd. Op de stoel naast haar staat een kan water die bijna leeg is.

“Wat is het heet…” zeg ik, terwijl ik haar pillen uit de baxter pak.

“Ach”,  zegt ze, “ zolang je de boel maar goed tegen elkaar open zet, is het prima te doen.”

Ik knik, doe wat ik moet doen en ga verder met mijn route. Ik kan het niet opbrengen om gezellig te doen.

Het ritje van mevrouw Beers naar mevrouw Hanssen is te kort om mijn auto koel te krijgen.

Het huis van mevrouw Hanssen ziet eruit alsof de bewoners op vakantie zijn. Zowel boven als beneden zijn de rolluiken dicht.

Ik druk op de bel.

Mevrouw Hanssen doet open. Ze draagt een gebloemde, luchtige rok, geen steunkousen, geen panty’s. Verder heeft ze een dun, geel bloesje aan, geen korset.

De overgordijnen zijn hermetisch gesloten.

Het is zo donker in huis dat er een lamp aan moet.

“Jeetje, wat is het heet hè…” zeg ik.

Ze kijkt me aan en zegt: “ Ach, zolang je alles maar goed dicht houdt, is het prima te doen.”

6 reacties On Rolluiken

  • Precies, die oudjes weten wel hoe het moet met warmte🥵

  • Zo herkenbaar!

  • Heeerlijk!!

  • Hanneke Römelingh

    Laten we vooral niet voor hen gaan denken, noch voor elkaar, althans…..Maar we hebben duidelijk allemaal zo onze eigen voorkeuren. Ik ook. Desalniettemin is het afzien met die hitte voor de blogzuster.

  • tja, zo zie je maar als je gelooft in wat je doet doe je het altijd goed! Voor de blogzuster is het wel afzien vrees ik. Maar je hebt het wel weer leuk opgeschreven.

  • Ik lees hierboven; ik kan het niet opbrengen om gezellig te doen. Het was inderdaad afzien. Ik had n tijdje terug toen het nog niet zo warm was me opgegeven om extra te werken want zomers zijn er vaak tekorten omdat er dan veel collega s vakantie hebben. Na zo n bizarre warme week riep ik me nooit meer op te geven om extra te werken. Er werd ook geopperd dat je de cliënten niet hoefde te douchen maar heb dit wel gedaan, ik ging dan van mezelf uit dat n verkwikkende douche toch ook wel erg lekker kan zijn. Er was n man die medelijden had toen hij mijn verhitte gezicht zag en hij de 5e was die aan de beurt was om te douchen. Hij zei; jullie moeten toch wel erg hard werken. Normaliter valt dit erg mee maar de extreme temperaturen die nekken je bijna..

Reageren:

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Site Footer