Weg

Huizen van grijze bakstenen en amper groen in de wijk. De straten zijn recht en hebben geen namen, maar nummers. De wijk stemt mij droevig en biedt me geen troost. De vrouw waar ik naartoe ga, past in dit beeld.

Lees verder

Bokma

Negen jaar lang heb ik me zo min mogelijk met Frans bemoeid. Mijn doel was hem twee keer per week te douchen. Voor dit doel haalde ik alles uit de kast. Het bleek mijn doel, niet zijn doel. Hij gaf

Lees verder

Rolstoel

Iedere week zie ik hem wel een keer. Ik vermoed zelfs dat hij er dagelijks loopt. Hij valt me op. Het voelt alsof ik hem een beetje ken, maar eigenlijk weet ik niets van hem. Ik steek altijd mijn hand

Lees verder

Lippenstift

Ze had een fijn en goed gevuld leven. Ze had haar leesclub, haar vrijwilligerswerk en haar uitjes met vriendinnen. Ondanks dat ze al op leeftijd was, had ze volledig zelf de regie over haar leven.  Een maand of wat geleden

Lees verder

Machine

Ik druk op de bel. Binnen gaat een keiharde zoemer. Ik schrik van de herrie die dat ding maakt, steeds weer. Jan schrikt er niet van. Ook niet van de lichtflitsen die gelijk met de zoemer zijn woonkamer binnendringen.  Ik

Lees verder

Op

Hij vroeg me of ik weer bij het gesprek met de dokter wilde zijn. Ik aarzelde. Ik zou het graag voor hem doen, maar blijf worstelen met de vraag of dat wel mijn taak is. Of het ondanks onze fijne

Lees verder

Bang

Max komt over het erf aangerend. Geen hippe Labradoodle, maar gewoon een degelijke hond met een degelijke naam. Ik ken Max al net zo lang als ik Henk en zijn zoon Peter ken. Ik begroet Max hartelijk. Blij rent hij

Lees verder

Koran

We vinden haar allemaal moeilijk. De huisarts, de fysio, de vrijwilligers van de Zonnebloem, zelfs haar enige dochter vindt haar moeilijk. Ze is haar hele leven moeilijk geweest. Dat gaat niet veranderen. Er lijkt iets loos in haar bovenkamer. Wat

Lees verder

Site Footer