Bijltje

Een jonge vrouw met een hersentumor. 

Tot nu toe zorgde Martin voor haar. Hij begrijpt haar. Hij kan haar gezicht lezen. Hij is er langzaam in gegroeid. 

Maar de zorg wordt te zwaar voor hem alleen. Hij moet het gaan delen. 

Hij wil het niet, maar hij moet. 

En zij wil het al helemaal niet, maar zij heeft niets te willen.

Dus kom ik.

Ik zal haar voortaan douchen.

Hij heeft me verteld hoe hij het doet. Het klinkt simpel en bovendien blijft hij in de buurt. 

Ik zeg dat ik denk dat het me wel lukt. Ik heb immers vaker met dit bijltje gehakt.

Ik kijk haar aan. Zij kijkt mij aan. Ik lach voorzichtig. Zij lacht niet.

Terwijl ik het douchewater warm laat worden en de handdoeken klaar leg, klets ik wat om de stilte te verdrijven. 

Zo, ik ben zover. 

Ik buig me naar haar toe om haar nachthemd uit te trekken. 

Haar lichaam verkrampt. Ze wil het niet. 

Ik sjor, ik trek, ik praat, ik duw, ik wacht en ik verleidā€¦ 

Ik ben de wanhoop nabij. 

En dan zit niets anders op dan hulp te vragen aan Martin.

Ik heb niets te willen.

4 reacties On Bijltje

Reageren:

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Site Footer